Oude bestuurscultuur sijpelt door in reisadviezen ministerie

/

Frans Betgem is historicus en Nederlandse expat en woont in Zuid Oost Azië en heeft een eigen bedrijf als touroperator sinds 1993.

Ik heb van October 2017 tot Begin 2020 regelmatig contact gehad met mensen van de afdeling Consulaire Zaken van MinBuZa die verantwoordelijk zijn voor het reisadvies. Het ging voornamelijk over de reisadviezen voor Thailand, en de Filipijnen. Ik heb hierover ook contact gehad met de ambassades in Bangkok en Manila.

De wereld door een Haagse Bril

De overheid legt op de website Nederlandwereldwijd.nl uit hoe het reisadvies tot stand komt. Wat ze niet vermelden is dat slechts vier mensen verantwoordelijk zijn voor het reisadvies. Zij schrijven de reisadviezen voor 220 landen, landen waar ze vaak nog nooit geweest zijn en/of weinig kennis van hebben.  Het is in het huidige informatietijdperk een onzinnig concept. De informatie is vaak van bedenkelijke kwaliteit, altijd verouderd en weerspiegelt de werkelijkheid niet. Het is de wereld gezien door een Haagse bril.

Net als veel Nederlanders, dacht ik ook dat ambassades en consulaten een leidende rol spelen in de totstandkoming van het reisadvies. Dit staat er op de website: “De Nederlandse ambassades en consulaten monitoren continu de situatie in het land en de regio waar zij werken. Door bijvoorbeeld naar mogelijk onveilige gebieden toe te gaan. Of door te spreken met de lokale overheid, inlichtingendiensten, verschillende bedrijven, andere EU ambassades, (Nederlandse) hulporganisaties en lokale pers.” Ik heb hier geen bewijs van gevonden.

Weinig betrokkenheid ambassades

Ik heb de ambassades ook niet kunnen betrappen op enige interesse in de reisadviezen. Ze verwijzen vrijwel onmiddellijk naar Den Haag omdat het hun verantwoordelijkheid niet is. Ze laten gerust verouderde of ongefundeerde informatie jarenlang in het reisadvies staan. Ook de Algemene Rekenkamer heeft geen informatie van de ambassades aangetroffen in de dossiers in Den Haag. In 2019 heeft de Rekenkamer de reisadviezen van 20 landen onder de loep genomen. Het is een erg interessant rapport dat mijn bevindingen bevestigt.

Algemene rekenkamer: geen onderbouwing

“Inhoudelijke informatie over bijvoorbeeld de veiligheidssituatie, gezondheidsrisico’s en natuurgeweld ontbreekt. Het ministerie geeft aan wel inhoudelijke informatie te ontvangen. Bijvoorbeeld van de ambassade of van de lokale overheid, onderzoeken naar de veiligheidssituatie en informatie van Nederlandse reisorganisaties die in het betreffende land werkzaam zijn. Als ambassades informatie mondeling ontvangen (bijvoorbeeld bij VN-briefings), sturen zij deze informatie per mail naar het ministerie. Wij vinden dit soort informatie vrijwel niet terug in de dossiers. Door het ontbreken van inhoudelijke informatie in de dossiers kunnen wij niet volgen hoe de minister de keuze van de risico classificatie maakt en motiveert.”(…) “Wij kunnen de totstandkoming van de reisadviezen daarom niet volgen.” (p.38, Resultaten verantwoordingsonderzoek 2019 Ministerie van Buitenlandse Zaken)

Het reisadvies van de overheid is een misbaksel van verouderde bestuurscultuur. Het is tijd dat de overheid open kaart gaat spelen. Ik pleit al langer voor een onafhankelijk onderzoek naar de gang van zaken rond het reisadvies.

Frans Betgem

Frans Betgem is een ondernemer in de reisindustrie in Thailand en de Filipijnen. Frans woont sedert 1991 in Thailand. Hij heeft van October 2017 tot eind 2019 regelmatig contact gehad over de reisadviezen voor Thailand, en de Filipijnen met de verantwoordeljke mensen van de afdeling Consulaire Zaken van MinBuZa. Hij heeft ook contact gehad met de ambassades in Bangkok en Manila.

In September 2018 heeft hij een artikel getiteld “Reisadvies in crisis” geschreven dat werd gepubliceerd op de website van Eelco Keij.

In December 2021 heeft hij nog een korte update geschreven voor deze website onder de titel “Oude bestuurscultuur”